تبليغاتX
فانوس

فانوس

سایت شخصی محمدرضا عباس زاده ناصری

اینجانب بدلایلی که بعدا اعلام خواهم کردرسما بیانیه واعلامیه ای راامضا نکرده وبصورت معمول درمسایل قانونی شرکت نموده ام وبیش از هرچیزبه آینده سبزکشورعزیزم واخلاقیات اندیشیده ام
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم خرداد 1388ساعت 22:22  توسط نگارنده  | 

صندوق پستی:قزوین-صندوق پستی:۱۷۱۶-۳۴۱۸۵

                                  قزوین-ص.پ:۱۶۱۷-۳۴۱۸۵

پست الکترونیکی: faanous@yahoo.com

                          monadyan@yahoo.com

ارسال اس.ام.اس:      ۰۹۱۹۲۸۱۱۲۲۴ 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم بهمن 1386ساعت 22:0  توسط نگارنده  | 

۱.برگزیده نخستین جشنواره هنرهای تجسمی استان تهران ودومین جشنواره سراسری مطبوعات.

۲.همکاری ومسئولیت در مجلات وروزنامه های محلی وکثیرالانتشار ازسال۷۲ تاکنون.

۳.شرکت کننده در مسابقات ونمایشگاههای فرهنگی وهنری:کتاب تهران- مقدونیه-ترکیه-سوریه وبلژیک...

۴.مدیریت در دبیر خانه شورای ملی جوانان وکمیسیونها وپروژه های مختلف فرهنگی-اجتماعی وگردشگری از سال ۷۸.

۵.عضو هیات موسس و دبیر کلی انجمن منادیان صلح ودوستی ایران که یک نهاد ملی بشردوستانه فعال است.

۶.از پیشگامان وموسسین کانون های دانشجویی و از برگزیدگان همایش سراسری کانون های فرهنگی دانشجویان با امضا معاون وزیر علوم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم بهمن 1386ساعت 21:31  توسط نگارنده  | 

می دانید چیست؟تا کنون با سن وسال کمی که دارم در جریانهای مهم اجتماعی وسیاسی وفرهنگی کشور شده ام که شاید بخش قابل توجهی از این دسته اقدامات توام با خدمت ُبنا به اصرار دوستان آگاه یا کم آگاه بودهُ عمیقا اعتقاد دارم که تجربه ها وبسترهای آزمایش مرا پخته وکمی نیز محافظه کار نموده در همین ایام عزاداری سرور ومولایمان حسین بن علی(ع) که خود ونهضتش سلسله جنبان آزادگی وعدالت ومحبت است ومدرسه درس آموزی اخلاق ُصداقت وقاعده مندی در مجموعه رفتار وگفتار اجتماعی وسیاسی می باشدُفرصت مغتنمی بود تا هم خوب ودقیق عملکرد خویش وافرادی که هم عصر ما قابلیت الگو نمودنشان در پاره ای امور وتدبیر و تاثیرشان بر جریان زندگی روزمره می تواند مورد تامل قرارگیرد را مرور کنم وبا توجه به موقعیت کنونی حاکم بر جامعه محکی نچندان علمی بلکه بیشتر شرعی وعرفی بزنم. امیدوارم ترشحات امروزی من خیلی مخاطب ودوستان را خواب آلود نکرده باشد.تا بعد!
+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم بهمن 1386ساعت 21:10  توسط نگارنده  | 

سیدالشهدا

الحق که خاندان محمدبن عبدالله(ص)کشته وزندانی وقربانی غضب وجورند وخاندان سفیان وعباس وارثان محمد(ص)!.آیاعاشورا جنگ قدرت بود؟آیافاجعه بگوییم یاتراژدی عاشورا؟باحسین بن علی چه کنیم؟بامصائب خواهر بزرگوار او چگونه خود را وفق دهیم؟با رنجهایی که او وخاندان نبی(ص)کشیدند واشکهایی که ریختند وریخته می شود،چه کنیم؟چگونه الگو بگیریم؟

ضرورت با شناخت است یاگریه؟حسین(ع)رفت که گناهان مومنین را به تنهایی به جان بخرد،او به مسلخ رفت وشهید شد تا ما بی عذاب به زندگی برگردیم،مکتب حسین(ع)مکتب انسان سازی است ومنطق حسین(ع)منطق جانبازی.وقتی علی اکبر اجازه می خواهد،می گوید:برو.فاستاذن فی القتال اباه فاذن له(اجازه داد پدر)...آنگاه که چراغ را خاموش می کند ومی شود با کمک تاریکی برای همیشه رفت!راز آفرینش اینجاست،شب.تاریکی برای تصمیم های بزرگ منتظرست.او حواری مردد نمی خواهد.حواریون مردد می شوند"یهودا".

مرگ چون هیبت غولی دهشتناک گوشه ای خزیده،آدمیزاد را چه شد؟...ادامه دارد

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم دی 1386ساعت 20:15  توسط نگارنده  |